Pulskorvisserij

De pulskor: elektrodes hangen in de sleeprichting van het tuig en veroorzaken een elektrisch veld op de bodem, waardoor de platvis opschrikt van de bodem en in het net terechtkomt

Pulskorvisserij (ook wel kortweg pulsvisserijgenaamd) is beroepsvisserij met behulp van sleepnetten over de zeebodem. Net als bij de al langer bestaande elektrovisserij ten behoeve van visonderzoek in het zoete water, wordt gebruikgemaakt van elektriciteit. In plaats van wekkerkettingen die over de bodem slepen zoals bij de gangbare boomkorvisserij, wordt de vis opgeschrikt door stroomstootjes (pulsen) die worden afgegeven via strengen van elektroden. De pulskorvisserij is met name gericht op de platvis tong, met als bijvangst schol. Daarnaast wordt het ook op beperkte schaal toegepast in de visserij op garnalen. Het is een in de Europese wateren in principe verboden vistechniek waarvoor de Europese Unie voor de zuidelijke Noordzee sinds 2007 ontheffing kan verlenen. Nederlandse vissers zijn anno 2017 vrijwel de enigen die met deze manier van vissen werken.

AchtergrondBewerken

De pulskorvisserij wordt toegepast bij de visserij op platvis. In die visserijtak worden technieken gebruikt die de platvis van de bodem opschrikken, zodat de vis vervolgens met het net kan worden opschept. Bij de conventionele boomkorvisserij vindt het opschrikken plaats door beroeren van de zeebodem met zogenoemde wekkerkettingen. Dit zijn stalen kettingen die in de breedte van de netopening zijn gemonteerd (wekkers) of meer achter in het net aan de grondpees (kietelaars) en die over de zeebodem worden gesleept. Het vistuig dat bij de pulskorvisserij wordt gebruikt, de puls, heeft geen wekkers en kietelaars maar kabels met elektrodenvoorzien van geïsoleerde en geleidende elementen die in de sleeprichting zijn opgehangen. Met de pulskor wordt korte tijd een elektrisch veld op de zeebodem opwekt. Diervriendelijk is het volgens critici niet, maar de vis wordt door de stroomstoot niet gedood of verdoofd. De bodemvis reageert met een soort stuip, een onwillekeurige schrikreactie waardoor hij uit het zand opspringt en in het net terechtkomt.

Deze manier van vissen vraagt minder energie omdat het tuig lichter is, een lagere vissnelheid vereist en minder in contact staat met de zeebodem en dus minder weerstand oplevert. Daardoor is minder brandstof nodig om het tuig te gebruiken en is het dus goedkoper in gebruik. Omdat de pulskor de zeebodem niet 'omploegt' vernielt deze manier van vissen het ecosysteem van de bodem minder dan de traditionele boomkor.